اتـاق آبـی

صحبت‌هايی که امروز توی کلاس پيش اومد برام خيلی جالب بود. "Adi" می‌گفت باور می‌کنيد که ماشين "Ford Ka" از سال ۱۹۹۶ تا به حال هيچ تغييری نکرده. و بقيه گفتن، مگه می‌شه. يعنی ۱۰ سال بدون تغيير مونده، اين خيلی خيلی زياده. وای، اوی، اوخ ...!!! و تا يه مدت همچنان در مورد اين پديده‌ی عجيب ابراز احساسات می‌کردند. می‌گفت که اين يعنی موفقيت يک محصول و چنين موردی به اين سادگی‌ها برای ساير محصولات تکرار نمی‌شه. يعنی شايد بشه اين ماشين رو يک موفقيت و پديده در تاريخ محسوب کرد.

اما من لبخندی داشتم به پهنای صورت. کم مونده بود پغی بزنم زير خنده، درحقيقت به زحمت جلوی خودم رو گرفتم و اين حسی که داشتم يواش يواش داشت به يک انفجار خنده تبديل می‌شد. اما خب خودم رو کنترل کردم، چون در غير اين صورت هيچ توضيحی برای خنده‌ام نداشتم. يعنی داشتم، ولی چطور می‌تونستم به اون‌ها بگم که ما پيکانی داشتيم که تا همين سال گذشته به مدت ۴۰ سال بدون تغيير همچنان توليد و فروخته می‌شد، اون هم با چه قيمت کلانی. اگه بين موفقيت يک محصول و مدت زمانی که اون در بازار به فروش می‌ره و به عبارتی خريدار داره، يک نسبت مستقيم برقرار کنيم و اين قانون رو به هر نوع کالايی تعميم بديم، بايد پيکان رو موفق‌ترين محصول قرن بدونيم. اين که سازندگان اون با چه اصراری اين ماشين رو در طول کمتر از نيم قرن به ريش مردم بستند. راحت می شه اينطور نتيجه‌گيری کرد که چطور وجود موقعيت‌های متفاوت، منجر به واقعيت‌های متفاوتی می‌شه.

 

نوشته شده در ٧ فروردین ۱۳۸٥ساعت ٩:٠٧ ‎ب.ظ توسط رها نظرات ()


Design By : Pichak