اتـاق آبـی

امروز روز اول سال 1382 است و من سر لحظه تحويل سال تنها يك چشمم باز بود. به عبارتي اينقدر خسته بودم كه نمي‌تونستم بيدار بشم. شايد به همين خاطره كه اصلا عيد رو احساس نمي‌كنم و از اين كه چرا بيدار نشدم و اون كارهايي رو كه بايد زمان تحويل سال انجام مي‌دادم مثل دعا كردن، فال گرفتن، مرور سال قبلي و برنامه ريزي براي سال جديد و … از خودم خجالت مي‌كشم. ولي نبايد بگذارم اين حس به ساير روزهاي عيد هم بكشه ، بايد چاره‌جويي كرد …





***************************************************************

بالاخره آمريكا به عراق حمله كرد. بعد از ضرب الاجل 48 ساعته. هيچ ذهنيتي از پايان جنگ ندارم، جز اينكه دايم مردم بيچاره‌اي كه قرباني منافع دولتها مي‌شوند در جلوي چشمانم مي بينم. حداقل هر 30 دقيقه خبر جديدي از جنگ مي‌شنويم. اخبار از اون به عنوان جنگ نفت ياد مي كنه. مگر چيزي جز اينه ؟! دوباره خاطرات گذشته در ذهنم مرور مي‌شه و مي‌دونم كه تنها من نيستم و ميليونها ايراني ديگه ، خصوصا اونها كه زخمي از جنگ ايران و عراق خورده‌اند اتفاقات گذشته رو به خاطر ميارند. اون روزها فقط 2 شبكه تلويزيوني بود كه تقريبا از ساعت 4 برنامه‌هاي خودش رو شروع مي‌كرد و البته راديو كه هميشه روشن بود. اخبار شب هميشه با آخرين خبرهاي جنگ شروع مي شد و ما بوديم كه اخبار رو با دقت دنبال مي كرديم. يادم مياد كه هميشه سعي مي كردم زندگي بدون نگراني، ‌بدون شنيدن خبري از جنگ و … رو در ذهنم تجسم كنم و به اين فكر مي كردم كه آيا اين وضعيت عاديه ؟؟ يعني همه جاي دنيا ، همه بچه هاي همه‌ي كشورهاي دنيا جنگ و بمباران و موشكباران رو تجربه كرده‌اند و اينكه آيا بدون داشتن اين خاطرات نمي‌شه زندگي كرد ؟؟ چه روزهاي ترسناكي بود اون روزها و من مي‌دونم كه صدام الان داره تقاص گرفتن زندگي ميليونها انسان بيگناه ايراني و عراقي و از بين بردن و متلاشي كردن زندگي هزاران هزار خانواده رو پس مي‌ده. آه تمام اونهايي كه در جنگ زجر كشيدند. به ياد «خاك سرخ» افتادم. براي جوانهايي كه طعم تلخ جنگ رو نكشيدند و براي اونهايي كه اون روزها رو از ياد برده‌اند … لازم بود.

توني بلر گفته بود: « ما از هيچ تلاشي براي حفظ امنيت اسرائيل در منطقه فروگذار نيستيمِ ». البته كاملا واضحه كه اين جنگ ، جنگ براي رسيدن به نفت، داشتن پايگاهي مطمئن در منطقه خاور ميانه، از بين بردن تنها قدرت خطرناك براي اسراييل و بالاخره از بين بردن ياقي و متمرد قديمي براي صدامه. ذهنم به اين نكته مشغول بود كه كاش صدام بجاي حمله به ايران و كويت، اسراييل رو از بين مي برد. اونوقت يك ملتي از شر اون خلاص مي شدند.

جنگ رواني سريعتر حريف رو از پا در مياره. حربه‌اي كه الان دولت آمريكا و انگليس به كار گرفتند. در عين حال كه براي كوتاه كردن زمان جنگ به نفع خودشون روي اون حساب مي كنند. يكي مي‌گفت كه اين اسراييل و يهوديان چه نفعي براي ابرقدرتها داره كه اينقدر از اون دفاع مي‌كنند در حاليكه دولت و ملت منفوري براي همه دنيا از ابتدا تا به حال بوده. آيا جز اينه كه اسراييل براي اونها حكم چماقي بر سر مسلمانهاي منطقه داره كه هر وقت بخواهند جامعه مسلمانهاي دنيا را بكوبند يا اونها رو تحت فشار قرار بدهند به اسراييل متوسل مي‌شوند و اينكه هميشه مي‌تونند منطقه را هر وقت و به هر بهانه‌اي كه بخواهند ناامن كنند.

اخبار مي‌گفت كه ماموران سازمان ملل از عراق خارج شدند و به همين خاطر سياست نفت در برابر غذا ديگه براي مردم بيچاره عراق هيچ كاربردي نداره. حالا كه صدام داره چاههاي نفت خودش رو منهدم مي‌كنه . سياست خوبيه … حالا كه قراره عراق دست آمريكا بيافته و نفتش چپاول بشه ، بگذار براي رسيدن به اون كمي زحمت بكشند.

نوشته شده در ۱ فروردین ۱۳۸٢ساعت ٧:۱٤ ‎ب.ظ توسط رها نظرات ()


Design By : Pichak