اتـاق آبـی



چــــو غــلام آفتـابـم، هم از آفتـــاب گويم
نه شبم، نه شب پرستم، كه حديث خواب گويم

چـو رســـول آفتــابـم، به طـريـــق ترجمــانــي
پـنهـــان از او بپرســم، به شمـــا جواب گويــم

به قـدم چو ماهتابــم، به خرابـــه ها بتــابــــم
بگريزم از عمــارت!، سخـــن خـــراب گويــم

من اگرچه سيب شيبـم، ز درخـت بس بلنـدم
من اگر خراب و مستــم، سخن صـواب گويـــم

چو دلـم ز خاك كويش، بكشيـده است بويــش
خجلم ز خـاك كويـــش كه حديــث آب گويـــم

بـگشـا نقـــاب از رخ، كه رخ تو است فــرخ
تو روا مبيــن كه با تـو، ز پس نقاب گويــم

چو دلـت ز سنگ باشـد، پر از آتشم چو آهـن
چو تو لطف شيشــه گيري، قدح و شراب گويم...

چـــو ز آفتـاب زادم، به خـــدا كه كيـقبـــادم
نه به شــب طلوع سازم، نه ز ماهتـاب گويم



نوشته شده در ۱۱ تیر ۱۳۸٢ساعت ۱:٢٤ ‎ق.ظ توسط رها نظرات ()


Design By : Pichak