غیبت دو ساله

باور کردنی نیست، ٢ سال دور از این وبلاگ بودن. چیزی ننوشتن. دوستان هنوز به یادم هستند. این در قلبم شادی قشنگی ایجاد می کند.

پرشین بلاگ در این مدت خیلی تغییر کرده، مطمئنا من هم خیلی عوض شدم. این تغییرات در هردو طرف تا حدی من را ترغیب به نوشتن می کند. اما می ترسم از شروع بدون آینده. باید دید چه خواهد شد.

این نوشته هم برای این بود که احیانا پرشین بلاگ هوس نکند وبلاگ ناچیز مرا حذف کند. شاید دوباره شروع کنم به نوشتن. شاید!

/ 7 نظر / 44 بازدید
++---

سلام دوست عزیز به طور بسیار اتفاقی به وبلاگت سر زدم خوشحالم برگشتی من تغیییر آدرس دادم خواستی سری بزن

واثق

سلام دوست قدیمی. یادش به خیر اون روزها. قصد دوباره نوشتن ندارم فقط اعلام کردم که هنوز زنده ام

فاطمه

الان 4 سال از اخرین نوشتتون میگذره ...